Od tematu magazynowego do praktyki projektowej
Pasujące strony usługowe i techniczne do artykułu
Dlaczego klient WebSocket Delphi w praktyce to więcej niż „Connect”
Klient Delphi WebSocket można złożyć w kilka minut: URL, Connect, SendText, gotowe. Jednak w oprogramowaniu korporacyjnym i systemach bliskich procesom problemy zwykle pojawiają się dopiero w eksploatacji: Reverse Proxy rozłącza połączenia bezczynne, łącza mobilne lub VPN mają krótkie NAT-timeouty, certyfikaty się zmieniają, a przy zamykaniu proces zawiesza się, ponieważ Receive-Loop nadal blokuje. Dodatkowo: WebSocket to długotrwały, stanowy kanał – obowiązują więc inne zasady niż przy klasycznym HTTP/REST (Request/Response, krótkotrwały).
Ten fragment kodu nie dotyczy „Hello WebSocket”, lecz praktycznego wrappera klienta z:
- czystym Start/Stop (bez zawieszeń podczas zamykania),
- Receive-Loop z Cancellation (sygnał przerwania) zamiast „Thread kill”,
- Reconnect z Backoff (kontrolowane ponowne łączenie),
- Heartbeat jako wzorzec aplikacyjny (ponieważ Ping/Pong nie jest dostępny wszędzie),
- debug- i trace-hookami, które w sytuacjach wsparcia rzeczywiście pomagają.
Realizacja opiera się na System.Net.WebSockets (Delphi RTL; WebSocket-Client-API z TClientWebSocket). Tam, gdzie ta warstwa RTL w starszych wersjach nie jest dostępna lub jest zbyt ograniczona, sensowny jest fallback przez bibliotekę (np. ICS) – poniżej krótka klasyfikacja.
Szkic architektury: wrapper zamiast rozproszonych wywołań WebSocket
Częstym błędem w rozwiniętych aplikacjach Delphi jest to, że formularze UI lub moduły serwisowe „komunikują się bezpośrednio z WebSocket” i w efekcie mają rozproszone timery, wątki i obsługi wyjątków. Lepiej jest mieć jasny komponent z dobrze zdefiniowanymi Events i niewielką maszyną stanów.
Pojęcia krótko wyjaśnione: Backoff oznacza czas oczekiwania, który po błędach rośnie stopniowo (np. 1s, 2s, 4s …), aby nie zalać serwera i sieci. CancellationToken to sygnał przerwania ze świata .NET; w Delphi nie ma identycznego wzorca, ale możemy go odwzorować za pomocą TEvent i flagi „StopRequested”. TThread.Queue planuje kod do wykonania w wątku głównym (UI), nie blokując workera; Synchronize blokuje i często bywa przyczyną deadlocków podczas ścieżek zamykania.
Fragment kodu: Delphi WebSocket Client z Stop, Reconnect i Message-Dispatch
Poniższy kod jest celowo skonstruowany jako „komponent operacyjny”: klasa, której można użyć w VCL/FMX lub podobnie w Windows- i Windows- i Linux-Services (w zależności od wersji/platformy Delphi). Rdzeniem jest worker-thread, który utrzymuje Receive-Loop i zgłasza zdarzenia do aplikacji.
unit Net.WebSocketClientEx;
interface
uses
System.SysUtils,
System.Classes,
System.SyncObjs,
System.Generics.Collections,
System.Net.URLClient,
System.Net.WebSockets;
type
TWsLogLevel = (llDebug, llInfo, llWarn, llError);
TWsLogEvent = reference to procedure(Level: TWsLogLevel; const Msg: string);
TWsTextEvent = reference to procedure(const Text: string);
TWsStateEvent = reference to procedure(const State: string);
TDelphiWebSocketClient = class
private
FUrl: string;
FOnLog: TWsLogEvent;
FOnText: TWsTextEvent;
FOnState: TWsStateEvent;
FStopEvent: TEvent;
FWorker: TThread;
FMinBackoffMs: Integer;
FMaxBackoffMs: Integer;
FHeartbeatSec: Integer;
procedure Log(Level: TWsLogLevel; const Msg: string);
procedure State(const S: string);
procedure Run;
function NextBackoffMs(const Prev: Integer): Integer;
function NowUtcStr: string;
public
constructor Create(const AUrl: string);
destructor Destroy; override;
procedure Start;
procedure Stop(TimeoutMs: Cardinal = 5000);
property OnLog: TWsLogEvent read FOnLog write FOnLog;
property OnText: TWsTextEvent read FOnText write FOnText;
property OnState: TWsStateEvent read FOnState write FOnState;
property MinBackoffMs: Integer read FMinBackoffMs write FMinBackoffMs;
property MaxBackoffMs: Integer read FMaxBackoffMs write FMaxBackoffMs;
property HeartbeatSec: Integer read FHeartbeatSec write FHeartbeatSec;
end;
implementation
type
TBytesBuffer = record
Data: TBytes;
Len: Integer;
end;
{ TDelphiWebSocketClient }
constructor TDelphiWebSocketClient.Create(const AUrl: string);
begin
inherited Create;
FUrl := AUrl;
FStopEvent := TEvent.Create(nil, True, False, '');
FMinBackoffMs := 500;
FMaxBackoffMs := 15000;
FHeartbeatSec := 20; // Heartbeat aplikacji — przydatny przeciwko timeoutom bezczynności za proxy
end;
destructor TDelphiWebSocketClient.Destroy;
begin
Stop;
FStopEvent.Free;
inherited;
end;
procedure TDelphiWebSocketClient.Start;
begin
if Assigned(FWorker) then
Exit;
FStopEvent.ResetEvent;
FWorker := TThread.CreateAnonymousThread(
procedure
begin
Run;
end);
FWorker.FreeOnTerminate := False;
FWorker.Start;
end;
procedure TDelphiWebSocketClient.Stop(TimeoutMs: Cardinal);
var
W: TThread;
begin
FStopEvent.SetEvent;
W := FWorker;
if Assigned(W) then
begin
if W.WaitFor(TimeoutMs) = wrTimeout then
Log(llWarn, 'Stop: Worker nie odpowiada w wyznaczonym czasie; możliwe zablokowanie w stosie sieciowym');
FreeAndNil(FWorker);
end;
end;
procedure TDelphiWebSocketClient.Log(Level: TWsLogLevel; const Msg: string);
begin
if Assigned(FOnLog) then
TThread.Queue(nil,
procedure
begin
FOnLog(Level, NowUtcStr + ' ' + Msg);
end);
end;
procedure TDelphiWebSocketClient.State(const S: string);
begin
if Assigned(FOnState) then
TThread.Queue(nil,
procedure
begin
FOnState(S);
end);
end;
function TDelphiWebSocketClient.NowUtcStr: string;
begin
Result := FormatDateTime('yyyy-mm-dd"T"hh:nn:ss.zzz"Z"', TTimeZone.Local.ToUniversalTime(Now));
end;
function TDelphiWebSocketClient.NextBackoffMs(const Prev: Integer): Integer;
var
N: Integer;
begin
if Prev <= 0 then
Exit(FMinBackoffMs);
N := Prev * 2;
if N < FMinBackoffMs then N := FMinBackoffMs;
if N > FMaxBackoffMs then N := FMaxBackoffMs;
Result := N;
end;
procedure TDelphiWebSocketClient.Run;
var
WS: TClientWebSocket;
Backoff: Integer;
LastHeartbeat: UInt64;
Msg: string;
Buf: TBytes;
Received: TWebSocketReceiveResult;
SB: TStringBuilder;
WaitRes: TWaitResult;
function StopRequested: Boolean;
begin
Result := (FStopEvent.WaitFor(0) = wrSignaled);
end;
procedure SafeClose;
begin
try
if WS.State = TWebSocketState.Open then
WS.Close(TWebSocketCloseStatus.NormalClosure, 'client shutdown');
except
on E: Exception do
Log(llDebug, 'Close: ' + E.ClassName + ': ' + E.Message);
end;
end;
begin
Backoff := 0;
LastHeartbeat := 0;
while not StopRequested do
begin
WS := TClientWebSocket.Create;
try
State('connecting');
Log(llInfo, 'Connect to ' + FUrl);
try
// Uwaga: TClientWebSocket.Connect działa synchronicznie i może blokować w zależności od DNS/TLS.
// Dlatego uruchamiane jest to w wątku roboczym.
WS.Connect(FUrl);
except
on E: Exception do
begin
State('connect_failed');
Log(llWarn, 'Connect failed: ' + E.ClassName + ': ' + E.Message);
Backoff := NextBackoffMs(Backoff);
WaitRes := FStopEvent.WaitFor(Backoff);
if WaitRes = wrSignaled then Break;
Continue;
end;
end;
State('open');
Backoff := 0;
SetLength(Buf, 16 * 1024);
SB := TStringBuilder.Create;
try
while (WS.State = TWebSocketState.Open) and (not StopRequested) do
begin
// Heartbeat jako wiadomość aplikacyjna, ponieważ Ping/Pong nie jest we wszystkich wersjach Delphi poprawnie udostępniany.
if (FHeartbeatSec > 0) then
begin
if (LastHeartbeat = 0) or (TThread.GetTickCount64 - LastHeartbeat >= UInt64(FHeartbeatSec) * 1000) then
begin
try
WS.Send('ping');
LastHeartbeat := TThread.GetTickCount64;
Log(llDebug, 'Heartbeat ping sent');
except
on E: Exception do
begin
Log(llWarn, 'Heartbeat send failed: ' + E.Message);
Break;
end;
end;
end;
end;
// Odbiór: oparty na ramkach, dlatego StringBuilder służy do obsługi fragmentacji.
try
Received := WS.Receive(Buf);
except
on E: Exception do
begin
Log(llWarn, 'Receive failed: ' + E.ClassName + ': ' + E.Message);
Break;
end;
end;
case Received.Kind of
TWebSocketMessageKind.Text:
begin
SB.Append(TEncoding.UTF8.GetString(Buf, 0, Received.BytesReceived));
if Received.EndOfMessage then
begin
Msg := SB.ToString;
SB.Clear;
if Assigned(FOnText) then
TThread.Queue(nil,
procedure
begin
FOnText(Msg);
end);
end;
end;
TWebSocketMessageKind.Binary:
begin
// W wielu protokołach biznesowych standardem jest tekst/JSON.
// Dane binarne można tutaj podobnie buforować lub przekazać dalej bezpośrednio.
Log(llDebug, 'Binary frame received: ' + Received.BytesReceived.ToString + ' bytes');
end;
TWebSocketMessageKind.Close:
begin
Log(llInfo, 'Server requested close');
Break;
end;
end;
// Krótki sen (sleep), aby chronić CPU przy bardzo szybkim pętlu.
// Nie za długi, w przeciwnym razie pogorszy się latencja.
TThread.Sleep(1);
end;
finally
SB.Free;
end;
SafeClose;
State('closed');
finally
WS.Free;
end;
if StopRequested then
Break;
// Reconnect nach sauberem Close oder nach Fehlern
Backoff := NextBackoffMs(Backoff);
Log(llInfo, 'Reconnect in ' + Backoff.ToString + ' ms');
WaitRes := FStopEvent.WaitFor(Backoff);
if WaitRes = wrSignaled then
Break;
end;
State('stopped');
Log(llInfo, 'Worker stopped');
end;
end.
Co kod celowo robi „inaczej” niż typowe przykłady
- Stop bez brutalnego przerywania: Zamiast „zabijać” wątki, Stop ustawia zdarzenie. Worker kończy pętle w zdefiniowanych punktach. To zmniejsza zacięcia przy zamykaniu i zapobiega wyciekom zasobów w stosie socketów.
- Kolejka zamiast Synchronize: Logowanie i zdarzenia trafiają do Mainthread przez TThread.Queue. To ma znaczenie, gdy Stop/Shutdown pochodzi z UI lub z handlerów Service-Control. Synchronize może blokować, jeśli Mainthread akurat oczekuje.
- Uwaga na fragmentację: Tekst WebSocket może przychodzić w podzielonych ramkach. Dlatego TStringBuilder i sprawdzanie EndOfMessage.
- Heartbeat jako protokół aplikacji: Wiele konfiguracji umiera z powodu idle-timeoutów (Load Balancer, nginx, Cloud WAF). Lekki tekst „ping” jako mechanizm operacyjny jest często skuteczniejszy niż poleganie na „TCP keepalive” lub na API Ping/Pong, które nie jest dostępne wszędzie.
Warunki brzegowe i pułapki w eksploatacji
1) DNS, TLS i proxy: Connect może blokować
TClientWebSocket.Connect jest synchroniczny. W zależności od rozwiązywania DNS, TLS-handshake, weryfikacji certyfikatu lub środowiska proxy może to trwać kilka sekund. Kod umieszcza to świadomie w Workerze. Jeśli potrzebujecie dodatkowych twardych timeoutów, sprawdźcie na poziomie API, czy Wasza Delphi-wersja udostępnia opcje timeoutu, albo opakujcie Connect w osobny wątek i przerwijcie go logiką procesu. Ważne: „przerwanie” zwykle oznacza tutaj „oznaczyć połączenie jako uszkodzone i zainicjować nowy Worker”, a nie „natychmiast zabić operację socketu”.
2) Idle-Timeouts: dlaczego Heartbeat często jest obowiązkowy
W sieciach korporacyjnych WebSocket często jest terminowany za reverse-proxy (nginx, IIS ARR) lub przez Load Balancer. Wiele z tych komponentów zamyka połączenia, jeśli przez dłuższy czas nie przepływają dane. TCP-Keepalive nie zawsze jest skonfigurowany na krótkie interwały (i pod Windows częściej jest to minuty niż sekundy). Heartbeat na poziomie aplikacji to stabilne obejście. Upewnijcie się, że serwer i klient stosują ten sam model (np. „ping”/„pong” jako tekst lub JSON).
3) Wątkowanie i UI: zdarzenia muszą pozostać odseparowane
Jeśli przetwarzanie OnText jest ciężkie (parsowanie JSON, dostęp do DB przy użyciu BDE-zastąpienie z natywną integracją, aktualizacje UI), nie powinno ono blokować wszystkiego w Mainthread. Wrapper dostarcza jedynie wiadomość. Typowy wzorzec to: OnText umieszcza payload w kolejce (np. TThreadedQueue<string>), a oddzielny Worker przetwarza z backpressure (czyli ograniczoną długością kolejki). To zapobiega zamrożeniom UI lub zaburzeniom odbioru przy nagłych skokach obciążenia.
Debugowanie: co należy logować, gdy to „czasami” przerywa
WebSockety słyną z sytuacji „działa przez dni, potem przestaje”. Bez logów trudno to zlokalizować. Przydatne punkty logowania:
- Znacznik czasu (UTC), URL oraz zmiany stanu (connecting/open/closed).
- Close-Reason, jeśli dostępne (serwer inicjuje Close vs. błąd sieciowy).
- Błędy wysyłania Heartbeat oraz wyjątki przy odbiorze, łącznie z typem Exception.
- Opcjonalnie: rozmiary otrzymanych wiadomości (nie ich treść), aby wykryć eksplozję danych.
Jeśli terminujecie przez TLS: sprawdźcie dodatkowo, czy zmiany certyfikatów (wygaśnięcie, nowy issuer) korelują czasowo z błędami. W utwardzonych środowiskach podejrzanymi elementami są też urządzenia proxy i DPI (Deep Packet Inspection).
Varianten: wann System.Net.WebSockets reicht – und wann nicht
System.Net.WebSockets ist für viele Integrationsfälle ausreichend, vor allem wenn es um Text/JSON, moderate Last und klare Reconnect-Strategien geht. Grenzen zeigen sich je nach Delphi-Version und Plattformziel:
- Brak/ograniczone wsparcie Ping/Pong: W takim przypadku pozostaje wzorzec App-Heartbeat jako bardziej niezawodne rozwiązanie.
- Brak timeoutów/anulowania w Connect/Receive: Należy zaprojektować architekturę tak, żeby wiszący worker pozostawał izolowany, a aplikacja mimo to mogła się poprawnie zamknąć (np. przez watchdog procesu lub oddzielne instancje workerów).
- Duże obciążenie lub strumienie binarne: Warto zastosować silniejsze podejście do framingu/bufferowania (np. ring buffer, oddzielne zdarzenia binarne, Message-Assembler z limitami).
W sytuacjach legacy (starsze Delphi-generacje, bardzo specyficzne wymagania TLS/Proxy) biblioteki takie jak ICS bywają w niektórych projektach bardziej pragmatyczne. Ważniejsze jest mniej „która biblioteka”, a bardziej to, by traktować Shutdown, Reconnect i Observability (Logs/Metriken) jako tematy priorytetowe.
Fazit: ein Delphi WebSocket Client ist ein Betriebsbaustein – mit klaren Grenzen
WebSocket nadaje się doskonale do Push-Events, Live-Statusów, komunikatów maszynowych lub procesowych oraz jako kanał zwrotny dla portali i usług. Pokazany wrapper koncentruje się na kwestiach, które w rozwiązaniach korporacyjnych często robią różnicę: kontrolowany Reconnect, Heartbeat przeciw Idle-Timeouts, przetwarzanie tekstu odporne na fragmentację oraz ścieżka zatrzymania, która nie blokuje się podczas deploymentu lub aktualizacji.
Ograniczenia pozostają: jeśli potrzebujecie twardych gwarancji przerwania Connect/Receive w bardzo krótkich oknach czasowych lub osiągacie ekstremalnie wysokie przepływy danych, musicie zagłębić się w timeouty, specyfikę platform i ewentualnie alternatywne stacki. Dla większości scenariuszy integracji i modernizacji jednak czysto zamknięty, dobrze logowany klient jak powyżej stanowi solidną podstawę, którą można zintegrować z istniejącymi systemami Delphi.
Jeśli chcesz dopasować taki element do istniejącej architektury (np. Layer-3 architektura z wyraźnymi warstwami usług i UI) lub debugować sporadyczne rozłączenia w warunkach produkcyjnych, możemy to z Tobą konkretnie omówić: Skontaktuj się z nami.
W kontekście merytorycznym mechanizmy Heartbeat Ping/Pong również odgrywają istotną rolę, gdy integracje, przepływy danych i rozwój muszą ze sobą współgrać.
Następny krok
Gdy temat stanie się rzeczywistym projektem, architekturę, stan istniejący i eksploatację należy wcześnie rozpatrywać wspólnie.
Wspieramy nie tylko w pojedynczych zagadnieniach, lecz także wtedy, gdy z fragmentów kodu źródłowego, kwestii związanych z systemami legacy lub koncepcji portalu ma powstać solidny projekt dla przedsiębiorstwa.
- Stan istniejący, obraz docelowy i ryzyka techniczne są oceniane łącznie.
- REST, dostęp do danych, portale i Rollout nie są odkładane na później.
- Wcześnie widzą Państwo, która droga jest ekonomicznie opłacalna i operacyjnie wykonalna.